Fuel filler nozzle 3D modelred textureblue textureİlk benzin pompası, otomobil endüstrisinden önce , 5 Eylül 1885'te Indiana, Fort Wayne'de Sylvanus Bowser tarafından icat edildi ve satıldı. [ 4 ] Genellikle lambalarda ve sobalarda kullanılan gazyağı dağıtmak için kullanılıyordu . Daha sonra pompayı güvenlik önlemleri ekleyerek ve otomobillere doğrudan yakıt dağıtmak için bir hortum ekleyerek geliştirdi. Bir süre [ belirsiz ] [ ne zaman? ] bowser terimi dikey bir benzin pompasını ifade etmek için kullanıldı. Amerika Birleşik Devletleri'nde bu terim artık sadece havaalanlarında büyük uçaklara yakıt taşıyan ve dağıtan kamyonlar için kullanılıyor, [ kaynak gerekli ] ancak Avustralya ve Yeni Zelanda'da bazen hala kullanılıyor. [ 5 ]
İlk benzin pompası, 1901 yılında Norveçli John J. Tokheim tarafından patentlendi. Tokheim pompası, adını ondan almıştır. Yakıt perakende sektörünün devi OPW (bir Dover şirketi), 2016 yılında Tokheim'ı satın aldı. [ kaynak gerekli ]
Birçok eski benzin pompasının üstünde kalibre edilmiş bir cam silindir bulunuyordu. Kalibrasyonun gösterdiği gibi istenen miktarda yakıt silindire pompalanıyordu. Daha sonra pompalama durduruluyor ve benzin yerçekimiyle müşterinin deposuna akıtılıyordu. Ölçüm pompaları kullanılmaya başlandığında, benzinin gerçekten depoya aktığını müşteriye göstermek için ölçüm silindirinin yerini içinde türbin bulunan küçük bir cam küre aldı. [ kaynak gerekli ] 1911 yılında Gilbarco tarafından ticari olarak üretilen ilk ölçümlü benzin pompasında bu küre yoktu ve müşteriler, pompanın doğru şekilde kalibre edilmiş olması için benzin istasyonu sahibine güvenmek zorundaydı. [ 6 ] [ 7 ]
Tasarım
Shell benzin istasyonundaki hidrojen pompası
Finlandiya'da bir benzin istasyonunda dört pompalı bir dağıtım ünitesi. Burada gösterilen dağıtım ünitesi 95E10 ve 98E5 benzin; dizel yakıtın yanı sıra Solvent Yellow 124 ile boyanmış düşük vergili yakıt yağı ( Polttoöljy/Brännolja/MPÖ olarak belirtilir; esas olarak tarım ve inşaat sektörlerinde kullanılanlar gibi karayolu dışı araçlar için tasarlanmıştır) vermektedir.Modern bir benzin pompası iki ana bölümden oluşur : pompanın hareketini kontrol eden, pompa ekranlarını çalıştıran ve iç satış sistemiyle iletişim kuran gömülü bir bilgisayar içeren elektronik bir başlık ; ve (bağımsız bir ünite halinde) yakıt akışını fiziksel olarak pompalamak ve kontrol etmek için elektrik motoru, pompalama ünitesi, sayaçlar, darbe üreteçleri ve vanalar içeren mekanik bir bölüm.
Bazı durumlarda pompa, bir tesisteki yakıt tanklarının içine yerleştirilmiş ve sızdırmaz hale getirilmiş olabilir; bu durumda dalgıç pompa olarak bilinir. Genel olarak, Avrupa'daki dalgıç çözümler, emme pompalarının sıcak yakıtlarla kavitasyonu aşmada sorun yaşayabileceği veya tank ile pompa arasındaki mesafenin emme pompasının kaldırabileceğinden daha uzun olduğu daha sıcak ülkelerde kurulmaktadır .
Modern benzin pompalarında başlıca farklılıklar, pompalayabilecekleri hortum veya gaz sınıfı sayısı, fiziksel şekil ve pompa başında ödeme ve görevli etiket okuyucuları gibi hizmetler için ek donanımlarda görülmektedir.
Hafif yolcu araçları dakikada yaklaşık 50 litreye (13 ABD galonu ) kadar yakıt pompalar [ 8 ] (Amerika Birleşik Devletleri bunu dakikada 10 ABD galonu [38 litre] ile sınırlandırır [ 9 ] ); kamyonlara ve diğer büyük araçlara hizmet veren pompaların akış hızı daha yüksektir, Birleşik Krallık'ta dakikada 130 litreye (34 ABD galonu) [ 8 ] ve ABD'de 40 ABD galonu (150 litre) kadar . Bu akış hızı, akışı bu miktarlarla sınırlayan aracın yakıt doldurma borusunun çapına bağlıdır.
Havayolu yakıt ikmali dakikada 1.000 ABD galonuna (3.800 litre) ulaşabilir . [ 10 ] Daha yüksek akış hızları, gelişmiş buharlaşma emisyon kontrolleriyle donatılmış araçlardaki buhar geri kazanım sistemini aşırı yükleyebilir [ 11 ] (ABD'de 1996'dan beri zorunlu), aşırı buhar emisyonuna neden olabilir ve güvenlik tehlikesi oluşturabilir.
Tarihsel olarak, benzin pompaları, pompalamanın mekanik sorunlarını, güvenilir ölçümü, güvenliği ve estetiği çözmek için çok çeşitli tasarımlara sahipti. Bu durum, özellikle ABD'de, antika pompaların koleksiyonculuğunda bir miktar popülerliğe yol açtı. [ 12 ]
Yakıt nozullarıYakıt pompalarına esnek hortumlarla bağlanan nozullar , aracın yakıt doldurma girişine kadar ulaşır. Hortumlar, hava koşullarına maruz kalma ve üzerinden araç geçmesi gibi ağır aşınma ve yıpranmaya dayanacak şekilde sağlamdır ve ek güç sağlamak için genellikle ağır yay veya bobin düzenlemeleri kullanılarak bağlanır. Ayrıca hortuma bir kopma valfi de takılmıştır, böylece sürücü nozul hala yakıt doldurma yerindeyken aracı hareket ettirirse nozul ve hortum ayrılır ve yakıt akışı durur.
Nozullar genellikle hangi yakıt türünü verdiklerini belirtmek için renk kodludur, ancak renk kodlaması ülkeler ve hatta perakendeciler arasında farklılık gösterir. Örneğin, Avrupa'nın çoğunda siyah bir hortum ve kol, verilen yakıtın dizel olduğunu, yeşil bir dağıtıcı ise kurşunsuz yakıt olduğunu gösterir; ABD'de ise bunun tersi yaygındır ; dizel için yeşil, E85 için sarı ve benzin istasyonlarına göre değişen diğer benzin türleri için siyah, beyaz, kırmızı ve mavi kullanılır. [ 13 ]
Yanlış yakıt doldurmaBazı yakıt pompalarının ağızlıkları, sürücünün yanlış yakıt seçmesini önlemek için tasarlanmıştır. Dizel pompalarındaki ağızlık, benzin için tasarlanmış bir araç deposunun dolum borusuna sığmayacak şekilde daha büyük olmalıdır. Bununla birlikte, daha büyük çaplı dizel ağızlıkları gerçek bir gereklilik değildir ve birçok dizel pompaya standart benzin ağızlıkları takılmıştır. Ayrıca, kurşunlu benzin için ağızlık, kurşunsuz benzine göre daha geniştir ve sadece kurşunsuz benzin için tasarlanmış araçlardaki dolum borusu, yanlış yakıt doldurmayı önlemek için daha dar yapılmıştır. Bazı dizel yakıt depoları, yanlış tipte ağızlığın kullanılmasını önleyecek şekilde tasarlanmıştır.
